«وقتی برای اولین بار لوپه را دیدم، روی مبل مینشست و مات و مبهوت به اطراف خیره میشد. سعی میکردم با او ارتباط برقرار کنم، او ناله میکرد، جیغ میکشید یا از کلمات نامفهوم استفاده میکرد. من تجربه استفاده از روشهای خلاقانه برای ارتباط با کودکان را دارم و از تاب در اتاق کاردرمانی برای کمک به خودتنظیمی لوپه استفاده کردم. لوپه هنگام تاب خوردن وانمود میکرد که روی فرش جادویی در علاءالدین است و اجازه میداد این حرکت بدن و ذهنش را آرام کند و همزمان در را برای من باز میکرد تا با لوپه تعامل معنادارتری داشته باشم و به آرامی با او رابطه برقرار کنم.» - ندینا، متخصص تعامل خانوادگی YMCA (FES)
مشکل: قطع ارتباط
در آگوست ۲۰۱۷، ندینا، متخصص مشارکت خانوادگی YMCA، کار یافتن خانواده و مشارکت را برای لوپه، دختر ۸ سالهای که معتقد بود مادرش فوت کرده است، آغاز کرد. به ندینا گفته شد که لوپه هیچ ارتباطی با سایر اقوام ندارد و رفتارهای لوپه آنقدر شدید است که برای محیط خانه مناسب نیست. لوپه تا سن ۹ سالگی از ۶ مرکز نگهداری حذف شده بود، در ۳ مرکز مختلف بوده و در حال حاضر در یک خانه گروهی زندگی میکند. قطع ارتباطی که لوپه تجربه کرد - ابتدا باور به اینکه مادرش را از دست داده و سپس رفت و آمد به مراکز نگهداری و خانههای گروهی - هرگونه احساس امنیت عاطفی را برای لوپه از بین برد. رفتارها و ناتوانی او در اعتماد و ارتباط با دیگران، نشانهای از یک عمر بیثباتی و انزوا بود. ندینا وقتی بیشتر در مورد داستان لوپه اطلاعات کسب کرد، میدانست که ارتباط لوپه با خانواده برای رفاه و احساس تعلق او حیاتی است.
واکنش Y: یافتن خانواده و ایجاد تابآوری
سه ماه پس از ملاقات با لوپه، ندینا متوجه شد که مادر لوپه اصلاً فوت نکرده است. پیدا کردن کار توسط خانوادهاش باعث شد که او متوجه شود مادر لوپه در واقع در نزدیکی سن دیگو زندانی است. مادر لوپه ارتباطش را با خانواده از دست داده بود و فوراً به ندینا پاسخ داد و خواست درباره دخترش بیشتر بداند. چند ماه بعد، ندینا عمه ۱۹ ساله لوپه را در پرورشگاه طولانی مدت پیدا کرد که با سایر اعضای خانواده، از جمله مادربزرگی که لوپه از زمان کودکی ندیده بود، ارتباط برقرار کرد. در حالی که نه عمه و نه مادربزرگ قادر به مراقبت از لوپه نیستند، اما همچنان متعهد به ایفای نقش در زندگی او و ارائه ارتباطات مهم با تاریخچه خانوادهاش هستند. یک سال پس از ملاقات و همکاری با ندینا، لوپه شروع به پرسیدن سوالات بیشتری در مورد خانوادهاش، دلیل حضورش در خانه گروهی و زمان ترک آن کرد. تقریباً در همان زمان، مادر لوپه به زودی از زندان آزاد میشد و ندینا سخت تلاش کرد تا لوپه و مادرش را از نظر لجستیکی و عاطفی برای ملاقات آماده کند. لوپه مادرش را قبل از روزی که با هم آشنا شدند به یاد نمیآورد، اما گفت: «همیشه میدانستم که یک مادر دارم» و سوالات زیادی در مورد او داشت.
روز ملاقات، ندینا در ابتدای ملاقات، دختر کوچک خجالتی را دید که زیر بالشها روی مبل پنهان شده بود و نمیدانست چگونه رفتار کند یا چگونه عشقی را که مادرش میخواست به او بدهد، بپذیرد. مادر لوپه گفت که لوپه خواهر دیگری هم دارد و همچنین داستان نام او را تعریف کرد. متأسفانه، مدت کوتاهی پس از ملاقات، مادر لوپه دوباره زندانی شد و هنوز با گذشتهی آسیبزای خود دست و پنجه نرم میکرد. لوپه خرد شده بود و نمیفهمید چرا مادرش دوباره او را ترک کرد. ندینا ارتباط خود را با مادر لوپه حفظ کرد و او را تشویق کرد که برای لوپه نامه بنویسد، کاری که تا به امروز ادامه دارد. اگرچه این یک تجربه دردناک دیگر برای لوپه بود، اما اکنون عشق و حمایت عمه، مادربزرگ و یک بزرگسال حامی دیگر را دارد که از طریق یافتن خانواده شناسایی شده است تا به او در بهبودی از این تجربه کمک کند.
کور شده توسط یک شکست
در اواخر سال ۲۰۱۸، لوپه بار دیگر با شکست در یافتن بهترین خانهی سرپرستیاش، دچار بحران شد. اگرچه لوپه مجبور بود خانوادهی سرپرستی دیگری پیدا کند، اما دانستن اینکه شبکهی حمایتی از اقوام و بزرگسالان دارد، کنار آمدن با این وضعیت را برایش آسانتر میکرد. ندینا همچنین توانست تمایل والدین سرپرست را برای ادامهی ارتباط با لوپه تأیید کند و از حفظ او به عنوان بخشی از شبکهی لوپه حمایت کرد. در این مرحله، لوپهی ۱۰ ساله ۱۰ بار در یافتن خانهی سرپرستی ناموفق را تجربه کرده بود، بنابراین پیدا کردن یک خانهی سرپرستی جدید باید با دقت انجام میشد.
نتیجه: مسیر بهبودی
چند ماه بعد، لوپه شروع به ملاقات و ایجاد ارتباط با زوجی کرد که در نهایت به عنوان والدین رضاعی او انتخاب شدند. ندینا رشتهای بود که والدین رضاعی جدید را به شبکه حمایتی بزرگسالان لوپه که در فرآیند یافتن خانواده شناسایی شده بودند، متصل میکرد، افرادی که به ویژه برای لوپه و همچنین برای والدین رضاعی جدید او، ارتباطات ارزشمندی هستند. ندینا همچنین زمان زیادی را صرف تعامل، حمایت و دفاع از نیازهای والدین رضاعی جدید کرد. پس از تقریباً دو سال و نیم زندگی در یک خانه گروهی، لوپه اکنون در یک محیط خانگی است، چیزی که قبل از ارجاع به برنامه ارتباطات دائمی غیرممکن تلقی میشد. او از مکانی پر از قطع ارتباط و ناامیدی به مکانی پر از حمایت و امید منتقل شده است و در نتیجه، حس خود و توانایی او برای ارتباط با دیگران افزایش یافته است. او هنوز کارهای زیادی برای بهبودی و چالشهای زیادی برای غلبه بر آنها دارد، اما با حمایت و عشق خانواده گستردهاش، شانس مبارزه دارد.
درباره اتصالات دائمی
برنامه ما به خانوادهها کمک میکند تا یک شبکه حمایتی مادامالعمر برای کودکان و نوجوانانی که از خانواده بیولوژیکی خود جدا شدهاند، ایجاد کنند. ما از طریق خدمات متنوعی:
- از جوانان در ایجاد حس هویت سالم و حفظ ارتباط با جنبههای مهم فرهنگ و جامعهشان حمایت کنید.
- به جوانانی که از مراکز مراقبتی بیرون میآیند، این امکان را بدهید که در جوامع خود با امنیت و بهرهوری زندگی کنند.
- افزایش ارتباط، کاهش وابستگی به سیستم خدمات رسمی و تقویت تصمیمگیری مبتنی بر خانواده
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد YMCA Permanent Connections، با Charmaine Utz از طریق ایمیل cutz@ymca.org تماس بگیرید.
برای دانلود این داستان به صورت PDF قابل چاپ، اینجا کلیک کنید.
**در «وای»، ما به هر کسی که برای به اشتراک گذاشتن داستان خود به ما مراجعه میکند احترام میگذاریم - و بسیاری از آنها برای شروعی تازه در زندگی تلاش میکنند. بنابراین، اگرچه داستانهای آنها واقعی است، اما نامها و تصاویر برای محافظت از حریم خصوصی آنها تغییر داده شده است. **
