ملیسا ویلگاس، به عنوان یک پرستار ثبتشده در کایزر پرمننته، به حل مشکلات عادت دارد، اما کووید-۱۹ او را با چالشی روبرو کرد که نمیتوانست به تنهایی با آن روبرو شود - مراقبت از کودک.
با تعطیلی مدرسه پسر ۱۱ سالهاش و ناتوانی دوستان خانوادگیاش در مراقبت از دختر ۱۸ ماههاش، ملیسا تصمیم سختی گرفت و تا زمانی که بتواند برای فرزندانش پرستار پیدا کند و هزینهاش را بپردازد، از بیمارستان مرخصی بدون حقوق گرفت. این مرخصی تمام ماه آوریل را در بر گرفت.
او توضیح داد: «برنامه من هر هفته تغییر میکند. تعداد کمی از ارائهدهندگان خدمات درمانی قادر به تطبیق با یک برنامه زمانی نامنظم بودند.»
و حتی اگر او میتوانست مراقبتی پیدا کند که با برنامهی کاری طاقتفرسای کارکنان مراقبتهای بهداشتی مطابقت داشته باشد، مسئلهی نه چندان کوچکی به نام پرداخت هزینهی مراقبت از کودک وجود داشت - که میتواند برای ساکنان سن دیگو تا 16,000 دلار در سال برای مراقبت تماموقت از نوزاد هزینه داشته باشد.
تجربه ملیسا منحصر به فرد نیست - والدین شاغل، به ویژه مادران، در سراسر کشور تصمیم سختی میگیرند که کار خود را فدا کنند تا زمانی که بتوانند مراقبت قابل اعتمادی برای فرزندانشان پیدا کنند. و هنگامی که کووید-۱۹ شیوع پیدا کرد، بحران فوریت بیشتری پیدا کرد زیرا کارگران ضروری برای ادامه محافظت از جامعه به مراقبت از کودکان نیاز داشتند.
«همین که کسی را داشته باشم که به او اعتماد داشته باشم و بدانم بچههایم در خانهای امن هستند و برایشان غذا فراهم میشود و خوشحالند، خیلی مهم است.»
فوریت مراقبت از کودکان در طول کووید-۱۹ به پایتخت ایالت نیز کشیده شد و در ۱۰ آوریل، فرماندار نیوسام ۵۰ میلیون دلار از بودجه ایالتی را برای کوپنهای مراقبت از کودکان با مدت محدود برای کارگران ضروری و جمعیتهای در معرض خطر اختصاص داد.
ملیسا از این فرصت استفاده کرد و با یک مشاور خدمات منابع مراقبت از کودکان YMCA همکاری کرد که به او در یافتن گزینههایش و یافتن ارائهدهندهای که متناسب با نیازهایش باشد، کمک کرد. ظرف هفت روز پس از درخواست بودجه، او فرزندانش را در یک خانه مراقبت از کودک خانوادگی در نزدیکی خانهاش گذاشت و در مسیر رفتن به محل کار نیز آنها را تحویل داد.
او گفت: «اگر این مراقبت از کودک را نداشتم، احتمالاً ساعات کاریام را کاهش میدادم. مجبور میشدم حقوقم را کم کنم.»
در عوض، ملیسا به کایزر پرمننته برگشته و به همکارانش در خط مقدم بحران جهانی بهداشت کمک میکند.
او گفت: «من بچههایم را حدود ساعت ۵ صبح میرسانم و معمولاً حدود ساعت ۸ شب آنها را برمیدارم.»
با چنین برنامهی فشردهای، وجود یک پرستار کودک دلسوز بسیار مهم است. خوشبختانه، جستجوی ملیسا در YMCA او را به پرستاری متصل کرد که مایل بود از کارکنان مراقبتهای بهداشتی با برنامههای کاری طولانی مدت حمایت کند.
او گفت: «داشتن حمایت خوب است، چون الان زمان عدم اطمینان است. من به عنوان یک کارمند ضروری، گاهی اوقات از رفتن به سر کار میترسم. همین که کسی به من اعتماد دارد و میدانم بچههایم در خانه امن هستند و غذا برایشان فراهم است و خوشحالند، تفاوت بزرگی ایجاد میکند.»
