مغز کودک نوپا چت را ترک کرده است

یک نفس عمیق بکشید

لحظه‌ای را برای یافتن آرامش و ریتمی آرامش‌بخش در حین خواندن این پست وبلاگ اختصاص دهید. اگر شما هم تا حدودی مراقب هستید، امیدوارم این مطلب برای شما مفید باشد. از حضورتان متشکرم!

حالا... این سناریو را تصور کنید:

شما از یک بعد از ظهر آرام شنبه لذت می‌برید و برای کوچولویتان ناهار آماده می‌کنید. کودک نوپای شما فقط ۱۰ دقیقه اصرار کرده که لیوان قرمز را می‌خواهد. بنابراین، طبیعتاً لیوان قرمز را به او می‌دهید. او به گریه می‌افتد چون واقعاً لیوان آبی را می‌خواست.

بنابراین، همانطور که هر مراقبی انجام می‌دهد، شما فنجان آبی را پیشنهاد می‌دهید.

حالا، آنها دارند گریه می‌کنند، این بار حتی بلندتر، برای اینکه جام قرمز را می‌خواهند. این شنبه‌ی آرام حالا تبدیل به سمفونی فریادها شده است. شما چه می‌کنید؟

شناخت مغز کودک نوپا

تبریک می‌گویم! شما وارد قلمرو مغز کودک نوپا شده‌اید!

شاید از خودتان بپرسید «چرا خودشان نمی‌دانند چه می‌خواهند؟» «چرا اینقدر زود به زود نظرشان را عوض می‌کنند؟» «چرا باید همین الان هدفون‌های نویزگیرم را گوش کنم؟»

بیایید یک قدم به عقب برداریم و به این مغزهای کوچک به شیوه‌ای جدید فکر کنیم.

مغز کودک نوپای خود را به عنوان یک «تیم مدیریتی» یا شاید حتی یک تیم «تضمین کیفیت» در نظر بگیرید، هر کدام که بهتر به نظر برسد. شرح وظایف این تیم شامل موارد زیر است:

  • مدیریت رفتارهای تکانشی
  • تحمل احساسات شدید (خشم، غم، ترس، هیجان و غیره)
  • فکر کردن قبل از انجام دادن
  • به خاطر سپردن دستورالعمل‌ها

تیم مدیریت کودکان نوپای شما هنوز در حال استخدام برای پر کردن تمام آن نقش‌ها (و موارد دیگر) است. واقعیت این است که از دیدگاه رشد مغز، آنها هنوز به تمام مهارت‌های لازم برای تفکر انعطاف‌پذیر، کنترل تکانه یا تصمیم‌گیری دسترسی مداوم ندارند. بسیاری از سیستم‌هایی که از این مهارت‌ها پشتیبانی می‌کنند، هنوز در مرحله «آموزش استخدام جدید» به تعبیر ما هستند.

به همین دلیل است که توانایی یک کودک نوپا در یک مهارت، همیشه به این معنی نیست که او همیشه می‌تواند به آن مهارت دسترسی داشته باشد. کودک نوپای شما ممکن است یک بعدازظهر با صبر و حوصله منتظر یک میان وعده باشد و بعدازظهر دیگر کاملاً از کوره در برود. آنها معمولاً ممکن است در خانه از دستان مهربان استفاده کنند، اما وقتی در مدرسه غرق در ناامیدی یا هیجان می‌شوند، به مشکل برمی‌خورند. آنها ممکن است بدانند که ضربه زدن دردناک است و هنوز هم وقتی احساساتشان بزرگتر از توانایی‌شان برای مدیریت آنهاست، برای متوقف کردن بدنشان به کمک نیاز دارند. دانستن یک مهارت و توانایی استفاده از آن مهارت در بحبوحه یک احساس بزرگ، دو چیز بسیار متفاوت هستند.

قدرت تنظیم مشترک

وارد شوید: حمایت از مراقب. وقتی سیستم نظارتی خود کودک نوپا قادر به مدیریت مستقل احساسات شدید نیست، می‌توانیم با ارائه برخی از مقررات خودمان به او کمک کنیم. این اصطلاحی است که به آن تنظیم مشترک می‌گویند. در عمل، این ممکن است به صورت کمک به آنها برای نامگذاری احساساتشان، ارائه آرامش و راحتی یا صرفاً آرام ماندن در حین گذر از آن لحظه به نظر برسد.

تنظیم مشترک به معنای تلاش برای خلاص شدن از شر هر احساس سختی نیست. پاسخ می‌تواند، و احتمالاً، همچنان منفی باشد. با این حال، ما سعی می‌کنیم در مورد نحوه درک اختلال تنظیم آنها کنجکاو شویم. به جای اینکه بگوییم «چرا اینطور رفتار می‌کنی؟» می‌توانیم سعی کنیم فکر کنیم «تو دوران سختی را می‌گذرانی و من اینجا هستم تا در این مسیر به تو کمک کنم.»

تغییر هدف

ممکن است به جای اینکه بگوییم « آنها باید بهتر بدانند! » از خودمان بپرسیم: « در حال حاضر چه مهارتی در حال توسعه است که می‌توانم از آن پشتیبانی کنم؟ » من فرصتی را برای شما فراهم می‌کنم تا در مورد لحظات دشوار کنجکاو شوید. این لزوماً چیزی نیست که باید متوقف کنیم، بلکه آن را به عنوان فرصتی برای کمک به مغز کوچک آنها در تمرین و تقویت این مهارت‌ها می‌بینیم.

هدف این نیست که هرگز احساسات تندی نداشته باشند، انتخاب‌های عجولانه نکنند یا به خاطر رنگ اشتباه فنجان کاملاً کنترل خود را از دست ندهند. هدف می‌تواند این باشد که به آنها فضاهای امن و حمایت‌شده‌ای برای تجربه آن لحظات داده شود. با این امید که با گذشت زمان، تیم مدیریتی آنها کمی قابل اعتمادتر شود.

به خودت هم رحم کن

راستش را بخواهید، گاهی اوقات مغز کودک نوپا از گفتگو دست می‌کشد. این منطقی نخواهد بود، ممکن است ناامیدکننده باشد، و شما همچنان به دنبال آن هدفون‌های حذف نویز خواهید بود. به خاطر داشته باشید، تیم مدیریت آنها هنوز در حال آموزش است. ما می‌توانیم هماهنگی را فراهم کنیم، همچنان مرز را حفظ کنیم، از احساسات بزرگ عبور کنیم و به خودمان یادآوری کنیم که فرد کوچک جلوی ما به ما سخت نمی‌گیرد، آنها احتمالاً با مهارت‌هایی که هنوز در حال توسعه هستند، مشکل دارند.

ممنون که وقت گذاشتید و با من به این سفر آمدید! امیدوارم شما، به عنوان مراقب، بتوانید استراحت کنید، به خودتان نظم بدهید و از خودتان مراقبت کنید تا بتوانید به عنوان «خودِ به اندازه کافی خوب» برای کوچولوهایتان ظاهر شوید.

اصطلاحات مفید برای دانستن:

تنظیم مشترک: فرآیند کمک به دیگری برای مدیریت احساسات شدید با فراهم کردن آرامش، ارتباط و حمایت. به این فکر کنید که در حالی که آنها در حال یادگیری چگونگی ایجاد آرامش خود هستند، مقداری از آرامش خود را "قرض" می‌گیرید.

اختلال در نظم: حالتی که در آن احساسات، بدن یا رفتار فرد به سختی قابل مدیریت است. برای کودکان خردسال، این ممکن است به صورت گریه کردن، فریاد زدن، کتک زدن، فرار کردن، ساکت شدن یا مشکل در بیان نیازهایشان باشد.

خودتنظیمی: توانایی مدیریت احساسات، تکانه‌ها و رفتار به روش‌هایی که به ما در جهت‌یابی در یک موقعیت کمک می‌کند. برای کودکان خردسال، این مهارت‌ها هنوز در حال توسعه هستند و اغلب نیاز به حمایت از سوی مراقبان دارند. انتظار اینکه یک کودک خردسال بتواند به طور مستقل خودتنظیمی کند، غیرواقع‌بینانه است.

عملکرد اجرایی: گروهی از مهارت‌ها در مغز ما که به ما در برنامه‌ریزی، به خاطر سپردن اطلاعات، کنترل تکانه‌ها و تصمیم‌گیری کمک می‌کنند. این مهارت‌ها به مرور زمان توسعه می‌یابند، که یکی از دلایلی است که کودکان نوپا ممکن است در انجام کاری که «قرار است بدانند» چگونه انجام دهند، وقتی که تحت فشار هستند، دچار مشکل شوند.

تنظیم هیجانی: توانایی توجه، مدیریت و عبور از تجربیات هیجانی. تنظیم هیجانی به معنای هرگز احساس خشم، غم، هیجان یا ناامیدی نکردن نیست؛ بلکه به معنای ایجاد توانایی تجربه این احساسات، بدون غرق شدن کامل در آنها است.

درباره نویسنده

رنه پیرس، AMFT، مشاور رفتارشناسی IECMH

رنه یک درمانگر خانواده و ازدواج و متخصص باتجربه سلامت روان است که علاقه زیادی به حمایت از کودکان خردسال و مراقبان آنها دارد. او از طریق یک دیدگاه رابطه‌ای و رشدی، تلاش می‌کند تا به خانواده‌ها کمک کند تا احساسات شدید، رفتارهای چالش‌برانگیز و فراز و نشیب‌های فراوان دوران کودکی و نوجوانی را پشت سر بگذارند و در عین حال روابط قوی‌تر و مرتبط‌تری بسازند. رنه در حالی که به تلاش برای اخذ مجوز ادامه می‌دهد، تخصصش کار با کودکان 0 تا 18 سال و مراقبان آنها با تمرکز بر سلامت عاطفی و تقویت روابط معنادار است.

 درباره خدمات سلامت روان و رفتاری YMCA

در Y، ما به رویکرد جامع خود به سلامت روان و رفتار افتخار می‌کنیم. با بیش از 50 سال تجربه، عمیقاً متعهد به رسیدگی به نیازهای سلامت روان جامعه خود، به ویژه در میان کودکان و نوجوانان هستیم. رویکرد ما ریشه در شیوه‌های مبتنی بر شواهد دارد و تضمین می‌کند که مداخلات ما مؤثر و مرتبط باشند. ما درک می‌کنیم که سلامت روان متنوع و شخصی است، به همین دلیل طیف گسترده‌ای از برنامه‌های تخصصی و پشتیبانی‌های درمانی متناسب با نیازهای منحصر به فرد هر فرد و خانواده ارائه می‌دهیم.

خدمات جامع ما شامل مشاوره، حمایت از والدین و مراقبان، ابتکارات مربوط به سلامت در محل کار و برنامه‌هایی است که رشد مثبت جوانان را ارتقا می‌دهد. از طریق این خدمات، هدف ما ایجاد عوامل محافظتی، کاهش استرس و ارتقای رفاه برای همه است.

برای اطلاعات بیشتر به www.ymcasd.org/mentalhealth مراجعه کنید.


به دنبال اطلاعات بیشتر هستید؟

در اینجا مقالات و منابع بیشتری که توسط تیم سلامت روان YMCA ما نوشته شده است، آمده است.

فعالیت: مدیریت احساساتمان

پنج نکته: درک نوجوانتان و بهبود رابطه‌تان

بیایید در مورد خستگی ناشی از دلسوزی صحبت کنیم

قدرت خود-تأییدی‌های مثبت

تربیت کودکان و نوجوانان - یک کتاب راهنما!

استرس و ارزش درمانی روابط ما

تروما سرنوشت نیست

جوانان و خانواده
بزرگسالان
عضویت
گروهی از مردم که وارد Y می‌شوند
آماده پیوستن هستید؟

در YMCA، رفاه و حس تعلق شما در قلب هر کاری است که انجام می‌دهیم. طرح‌های عضویت ما گزینه‌هایی را ارائه می‌دهند که به شما امکان می‌دهند مزایایی را که برای شما ایده‌آل هستند انتخاب کنید.

بهداشت و سلامتی
اردوگاه
خدمات اجتماعی