نوشته شده توسط: ملانی مورونز، LMFT، ATR-BC، ECMHS
ما به عنوان والدین و مربیان اولیه، از اهمیت زمان میان وعده برای کودکان آگاه هستیم. به یک کودک ۳-۴ ساله فکر کنید که تسلیم پرتابهای وحشیانه یک ترینگر گرسنه میشود... یک فورنادو که معدهاش غرغر میکند. ما همچنین میدانیم که بعضی از بچهها زودتر از بقیه احساس گرسنگی میکنند، یا آن میان وعده را میسوزانند و دوباره در کمترین زمان گرسنه میشوند.
ما میگوییم «سوخت و ساز بالا». ما میدانیم که باید تنقلات دم دست داشته باشیم.
حالا این را تصور کنید: چه میشد اگر احساسات مانند گرسنگی عمل میکردند؟ چه میشد اگر هر کودک متابولیسم احساسی داشت - چیزی که هم توسط ژنتیک و هم توسط تجربه، به خصوص در اوایل زندگی، شکل میگیرد؟
متابولیسم عاطفی
درست همانطور که بعضی از بچهها غذا را سریعتر متابولیزه میکنند، به نظر میرسد برخی دیگر ورودیهای حسی یا احساسات را با سرعت برق پردازش میکنند. کودکی که «متابولیسم عاطفی سریعی» در مورد صدا دارد، ممکن است مدام صحبت کند یا آواز بخواند یا افکارش را بدون مکث بیرون بریزد.
میتوانید اینطور در موردش فکر کنید: «این بچه به خوراکیهای عاطفی مکرر نیاز دارد.»
از طرف دیگر، کودکی که «متابولیسم عاطفی کندتری» دارد، ممکن است احساس تحریک بیش از حد کند و به زمانی آرام و تنها برای هضم آنچه تجربه کرده است، نیاز داشته باشد.
این کودکی است که درخواست «میان وعده آرام» میکند.
حال در نظر بگیرید که چگونه تجربیات اولیه - به ویژه تجربیات سخت - ممکن است متابولیسم عاطفی را شکل دهند. درست همانطور که بیثباتی مزمن در غذا خوردن میتواند متابولیسم بدن را برای واکنش متفاوت آموزش دهد، تجربیات اولیه غیرقابل پیشبینی بودن یا فقدان عاطفی میتواند متابولیسم عاطفی کودک را آموزش دهد. سیستم آنها یاد گرفته است که با آنچه در دسترس است زنده بماند. این اختلال نیست - این سازگاری است. و مانند هر متابولیسمی، میتواند به آرامی با تغذیه مناسب که به طور مداوم ارائه میشود، تغییر کند.
خوراکیهای احساسی فقط مخصوص بچهها نیستند
این استعاره فقط بامزه نیست - بلکه بسیار مهم است. وقتی به رفتارهای بزرگ از دریچه نیازهای برآورده نشده یا گرسنگی عاطفی فکر میکنیم، از واکنش به تأمل تغییر موضع میدهیم.
شروع میکنیم به پرسیدن:
- این بچه چی رو میخواد هضم کنه؟
- چه نوع تغذیه عاطفی به آنها کمک میکند تا احساس نظم و امنیت کنند؟
و شاید مهمترین سوال:
- متابولیسم احساسی خودم امروز چطور بود؟ آیا میان وعدهام را خوردم؟
وقتی به رفتارهای بزرگی مانند نشانههای گرسنگی عاطفی فکر میکنیم، میتوانیم واکنش نشان دادن را کاهش دهیم و تغذیه کردن را افزایش دهیم.
درباره نویسنده
ملانی مورونز، LMFT/ATR/ECMHS (او/آنها) یک درمانگر ازدواج و خانواده دارای مجوز و مدیر ارشد برنامه در YMCA شهرستان سن دیگو است. او رهبری تیمی را بر عهده دارد که از سلامت روان دوران کودکی حمایت میکند و در دانشگاه لویولا مریمونت تدریس میکند. او که به عدالت و بهبودی علاقهمند است، همچنین کنفرانس تولد نبوغ را برای ارتقای مراقبتهای فرهنگی-پاسخگو تأسیس کرد.
درباره خدمات سلامت روان و رفتاری YMCA
در Y، ما به رویکرد جامع خود به سلامت روان و رفتار افتخار میکنیم. با بیش از 50 سال تجربه، عمیقاً متعهد به رسیدگی به نیازهای سلامت روان جامعه خود، به ویژه در میان کودکان و نوجوانان هستیم. رویکرد ما ریشه در شیوههای مبتنی بر شواهد دارد و تضمین میکند که مداخلات ما مؤثر و مرتبط باشند. ما درک میکنیم که سلامت روان متنوع و شخصی است، به همین دلیل طیف گستردهای از برنامههای تخصصی و پشتیبانیهای درمانی متناسب با نیازهای منحصر به فرد هر فرد و خانواده ارائه میدهیم. خدمات جامع ما شامل مشاوره، حمایت از والدین و مراقبان، ابتکارات سلامت در محل کار و برنامههایی است که رشد مثبت جوانان را ارتقا میدهد. از طریق این پیشنهادات، هدف ما ایجاد عوامل محافظتی، کاهش استرس و ارتقای رفاه برای همه است. برای اطلاعات بیشتر به www.ymcasd.org/mentalhealth مراجعه کنید.
به دنبال اطلاعات بیشتر هستید؟
در اینجا مقالات و منابع بیشتری که توسط تیم سلامت روان YMCA ما نوشته شده است، آمده است.
پنج نکته: درک نوجوانتان و بهبود رابطهتان
بیایید در مورد خستگی ناشی از دلسوزی صحبت کنیم
