پایان دادن به بحران بی‌خانمانی جوانان سن دیگو در دسترس است و YMCA مفتخر است که هر روز برای یافتن راه‌حلی تلاش می‌کند تا به‌ویژه جوانان بی‌خانمان بتوانند نیازهای اولیه خود را تأمین کنند، در مسکن‌های موقت زندگی کنند و به بزرگسالانی مستقل تبدیل شوند.
تجربه بی‌خانمانی برای جوانان آسیب‌زا است، زیرا پناهگاه‌ها به جای کمک به جوانان در ایجاد مهارت‌های زندگی و سابقه شغلی برای خودکفایی کامل، به بزرگسالان خدمات ارائه می‌دهند. در مقایسه با بزرگسالان، جوانان بی‌خانمان در نقطه عطفی قرار دارند که در آن سرپناه امن و دسترسی به خدمات متناسب با نیازشان می‌تواند تفاوت بین بی‌خانمانی طولانی مدت و تبدیل شدن به یک عضو مؤثر جامعه را رقم بزند.
از ۸۵۷۶ فرد بی‌خانمانی که در ژانویه ۲۰۱۸ در شب‌های مجردی* شمارش شده‌اند، تقریباً ۱۱٪ (۹۲۸ نفر) جوانان بدون همراه بین ۱۸ تا ۲۴ سال بوده‌اند. این تعداد بر جوامع سراسر کشور تأثیر می‌گذارد و در پاسخ، ایالت کالیفرنیا ۵۰۰ میلیون دلار برای کمک‌های مالی یک‌باره در سراسر ایالت اختصاص داده است. قرار است شهرستان سن دیگو ۱۸.۸ میلیون دلار دریافت کند که توسط گروه ویژه منطقه‌ای بی‌خانمان‌ها (RTFH)، سازمان جامعی که منابع را برای افراد بی‌خانمان هماهنگ می‌کند، توزیع خواهد شد.
برای خلق ایده‌هایی برای بهترین استفاده از این بودجه، RTFH اخیراً از اعضای جامعه و سازمان‌هایی که به جمعیت‌های بی‌خانمان خدمت می‌کنند، دعوت کرد تا در یک جلسه عمومی نظرات خود را ارائه دهند. بر اساس تخصص ما، از کمیته خواستیم تا اطمینان حاصل کند که فرآیند ارزیابی درخواست‌ها و الزامات ارائه خدمات، شامل درک آسیب‌های روانی جوانان، استراتژی‌های نوآورانه برای رسیدگی به نیازهای جوانان و تخصص در مراقبت‌های مبتنی بر آسیب‌های روانی، توسعه مثبت جوانان و اقدامات مبتنی بر شواهد باشد.
خدمات خاص در توصیه ما عبارتند از:
پیشگیری و انحراف
حمایت و اتحاد مجدد خانواده: اختلافات خانوادگی یکی از دلایل اصلی بی‌خانمانی جوانان است، بنابراین دسترسی آسان به حمایت‌های بحرانی برای خانواده‌های درگیر می‌تواند رفتار فرار از خانه یا طرد شدن از سوی خانواده را کاهش دهد. این خدمات شامل درمان‌های کوتاه‌مدت اقامتی به همراه خانواده‌درمانی و خدمات یافتن خانواده می‌شود تا به جوانان کمک کند تا در مواقع نیاز، به جای تکیه بر کمک‌های دولتی گران‌قیمت، روابط و شبکه‌های حمایتی را شناسایی کنند.
خدمات امدادرسانی و سرپایی: دسترسی آزاد به خدماتی که نیازهای اساسی (مانند بهداشت، حمل و نقل، غذا) را برآورده می‌کنند و مدیریت پرونده‌ها و ارجاعات، جوانان را تثبیت کرده و به آنها کمک می‌کند تا تجربه بی‌خانمانی‌شان کوتاه، نادر و غیرتکرارپذیر باشد.
مداخله
مدل‌های متنوع مسکن: جوانان بی‌خانمان جمعیت متنوعی هستند و گزینه‌های مسکن آنها باید منعکس‌کننده و پاسخگوی این تفاوت‌ها باشد. گزینه‌های ممکن شامل مسکن با محدودیت زمانی، بدون محدودیت زمانی، محل تجمع یا پراکنده، یارانه اجاره یا خانه میزبان بسته به نیازهای فردی هر جوان است.
محیط‌های غنی از خدمات: خدمات باید مکمل مسکن باشند تا اطمینان حاصل شود که جوانان در مسیر توسعه و کسب مهارت‌های لازم برای زندگی مستقل که بزرگسالان بی‌خانمان از قبل دارا هستند، هدایت می‌شوند. این خدمات شامل پشتیبانی از سلامت روان، مدیریت پرونده، برنامه‌ریزی برای گذار و آموزش/مشاوره شغلی برای حمایت از اشتغال معنادار و با درآمد کافی برای امرار معاش است.
اگرچه بودجه ایالتی کوتاه‌مدت است، اما راه‌حل‌های ما اینطور نیستند. توصیه‌های ما حاصل سال‌ها درک نیازهای منحصر به فرد جوانان بی‌خانمان و ارائه خدمات مبتنی بر شواهد است که با رویه‌های فدرال و صنعتی همسو است و به جوانان کمک می‌کند تا به عنوان اعضای مؤثر جامعه، از تمام پتانسیل خود استفاده کنند.
آیا شما علاقه‌مند به کمک به تضمین آینده‌ای روشن برای جوانان بی‌خانمان در جامعه ما هستید؟ برای اطلاعات بیشتر با لوئیزا مونتس تماس بگیرید.
* https://www.rtfhsd.org/wp-content/uploads/2017/06/2018-WPoint-in-Time-Count-Annual-Report.pdf
