اگر شما یا کسی که می‌شناسید در معرض خطر آسیب رساندن به خود یا دیگران است: لطفاً با شماره 9-1-1، خط دسترسی و بحران به شماره 888-724-7240 تماس بگیرید، یا با خط بحران ائتلاف کالیفرنیا برای جوانان به شماره 800-843-5200 تماس بگیرید/پیامک ارسال کنید. هر دو خط بحران 24 ساعته / 7 روز هفته در دسترس هستند.
چه متخصص سلامت روان باشید و چه صرفاً نگران سلامت کسی باشید که برایتان مهم است، روش‌های حمایتی و بدون قضاوت وجود دارد که می‌توانید با افراد زندگی‌تان در مورد خودکشی صحبت کنید. در این مقاله، امیدواریم راهنمایی‌هایی در مورد راه‌هایی برای راحت‌تر صحبت کردن در مورد خودکشی و سایر نگرانی‌های سلامت روان ارائه دهیم. برخلاف تصور رایج، پرسیدن در مورد افکار خودکشی، این ایده را در ذهن کسی ایجاد نمی‌کند، در واقع، تحقیقات کاملاً خلاف این را نشان می‌دهند. بهترین راه برای فهمیدن اینکه آیا کسی به خودکشی فکر می‌کند یا خیر، پرسیدن از اوست . می‌توانید بر اساس زبان و رفتار یک فرد، به دنبال علائم هشدار دهنده برای خودکشی باشید. با این حال، همیشه آشکار نیست که کسی در معرض خطر است.
در ادامه، ۵ روش برای کاهش انگ اجتماعی و شروع گفتگو پیرامون خودکشی را شرح داده‌ایم.
- کاهش شرم – افکار خودکشی اغلب می‌تواند یک تابو یا موضوعی شرم‌آور باشد، بنابراین بهترین راه برای دریافت پاسخ صادقانه، کاهش احساس شرم یا گناه هنگام پرسیدن از اعضای خانواده، دوستان یا مراجعین درمانی است. یکی از راه‌های انجام این کار، عادی‌سازی پتانسیل افکار خودکشی است. عادی‌سازی افکار خودکشی ممکن است برای کسانی که قبلاً هرگز افکار مشابهی را تجربه نکرده‌اند، عجیب به نظر برسد، اما کلید ایجاد یک محیط حمایتی است. به عنوان مثال، گفتن: «من از بسیاری از افرادی که همان درد شما را تجربه کرده‌اند شنیده‌ام که افکار خودکشی داشته‌اند، آیا شما به آن فکر کرده‌اید؟» یا «با تمام استرسی که متحمل شده‌اید، آیا تا به حال به خودکشی فکر کرده‌اید؟». سوالاتی از این دست به شما کمک می‌کند تا به سرعت ارزیابی کنید که این فرد در کجای طیف افکار مربوط به خودکشی قرار می‌گیرد. ممکن است چیزی مانند «من واقعاً این کار را کرده‌ام» یا «خدای من، من هرگز این کار را نمی‌کنم» بشنوید، که می‌تواند به شما در تعیین سطح خطر کمک کند.
- از زبان پاک استفاده کنید – حتی استفاده از کلمه خودکشی می‌تواند احساس ناراحتی ایجاد کند، اما استفاده از زبان واضح و مستقیم مهم و ضروری است. تحقیقی از دکتر شاون کریستوفر شیا در موسسه آموزشی ارزیابی خودکشی می‌گوید ما باید صریحاً بپرسید که آیا فرد افکاری در مورد خودکشی یا پایان دادن به زندگی خود دارد یا خیر. عبارات دیگر می‌توانند نامفهوم و مبهم باشند.
- وحشت نکن – افکار خودکشی در کسی که برایتان مهم است ترسناک است. چه خانواده، دوست یا متخصص باشید، بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که به حرف‌هایش گوش دهید. این فقط در مواردی صدق می‌کند که هیچ تهدید فوری برای امنیت او وجود نداشته باشد. اگر در موقعیتی قرار گرفتید که با کسی مواجه شدید که به افکار خودکشی اعتراف می‌کند، به تعامل آرام ادامه دهید و به دنبال کسب اطلاعات بیشتر باشید. به جای اینکه حرفش را قطع کنید و فوراً درخواست کمک کنید، بگذارید به تعریف کردن داستانش ادامه دهد و همیشه با او باشید. همانطور که با او هستید، به حرف‌هایش گوش دهید و بگویید آخرین باری که این افکار را داشته چه زمانی بوده و چه چیزی مانع از انجام این کار در حال حاضر می‌شود. همچنین مهم است که در مورد اینکه چگونه مطمئن خواهید شد که آنها خود را در امان نگه می‌دارند و چه برنامه‌ای برای تضمین امنیت آنها در پیش گرفته شده است، صحبت کنید.
- از متخصصان کمک بگیرید و همچنان مراقب باشید – اگر کسی افکار خودکشی دارد، همیشه از متخصصان کمک بگیرید و نظارت خود را افزایش دهید. هرگز نباید بیش از حد محتاط باشید. خط بحران و دسترسی شهرستان سن دیگو به صورت 24 ساعته و 7 روز هفته برای ارجاع به پشتیبانی سلامت روان یا در صورت نیاز به حضور فوری یک تیم بحران با شماره 1-888-724-7240 در دسترس است.
- بگذارید افراد در ارتباط بمانند – علیرغم اینکه زمان استفاده از صفحه نمایش چقدر می‌تواند برای شما به عنوان یک مراقب ناامیدکننده باشد، باید با این واقعیت روبرو شویم که این ممکن است یکی از تنها منابع حمایتی برای افراد (به ویژه نوجوانان) باشد. خیلی سریع این را از روز آنها حذف نکنید. ما شما را تشویق می‌کنیم که با یک درمانگر همکاری کنید تا رفتارهای جایگزین احتمالی و راه‌هایی برای مدیریت مرز باریک بین اینکه چگونه زمان استفاده از صفحه نمایش ممکن است مانع پیشرفت یا حمایت از پیشرفت شود را بررسی کنید.
نکاتی برای متخصصان سلامت روان
هر دری باید درِ درست باشد – طبق چارچوب خودکشی صفر ، یک جزء حیاتی برای فردی که به دنبال درمان برای افکار خودکشی است و از آن بهره‌مند می‌شود، تجربه یک نیروی کار شایسته و دلسوز است. تعامل با کارکنان بخش مهمی از هر تجربه بیمار است. این امر به طور مضاعف برای بسیاری از افراد خودکشی‌گرا صادق است که با ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی یا مداخلاتی روبرو شده‌اند که در آن نیازهایشان برآورده نشده، تمایل به خودکشی آنها کاهش نیافته و بدتر از آن، انگ خورده یا دچار آسیب‌های روانی شده‌اند. برای بسیاری از افراد در معرض خطر، این اولین مواجهه آنها با سیستم مراقبت‌های بهداشتی رفتاری است. هر دری باید درِ درست باشد – که از طریق آن کارکنان، چه بالینی و چه غیربالینی، با تشویق افراد در معرض خطر به این باور که درمان می‌تواند مؤثر باشد، اینکه تیم به آنها اهمیت می‌دهد و ایجاد تعهد برای بازگشت به قرار ملاقات بعدی، با آنها تعامل می‌کنند. درک این دوگانگی - تمایل به یافتن راه حلی برای درد شدید در مقابل میل ذاتی انسان به زندگی - برای هر پزشک بالینی که با بیمار در معرض خطر خودکشی کار می‌کند، ضروری است.
در شعبه خدمات جوانان و خانواده YMCA شهرستان سن دیگو، ما به همه کارکنان خود آموزش می‌دهیم تا نسبت به افرادی که با آنها کار می‌کنیم، دلسوز، آگاه، پذیرا، معتبر و توانمند باشند. ما این را ... می‌نامیم. رویکرد CAAVEرویکرد CAAVE محیطی قابل اعتماد و فراگیر برای نیروی کار خدمات انسانی مبتنی بر رابطه ایجاد می‌کند - به طوری که حتی کسانی که تعامل با آنها بسیار چالش برانگیز است، ممکن است یک بار دیگر در جمع ما حاضر شوند. ما قدرت شفابخشی که ارتباطات بر روی مشتریانی که به آنها خدمت می‌کنیم، دارد را درک می‌کنیم.
به دنبال رشد و دانش مداوم باشید - از ابزارهای استاندارد ارزیابی ریسک برای تعیین مسیر درمان و مراحل بعدی استفاده کنید. افراد و هر ویزیت را غربالگری کنید، حتی اگر احساس می‌کنید که یک کارمند "غیربالینی" هستید. همه کارکنان باید راحت باشند و مستقیماً و بدون قضاوت در مورد خودکشی سوال کنند.
منابع
- برای ارتباط با یک مشاور آموزش‌دیده در زمینه بحران، GO را به ۷۴۱۷۴۱ پیامک کنید یا با شماره ۱-۸۰۰-۲۷۳-۸۲۵۵ تماس بگیرید.
- برای منابع محلی، با شماره 1-888-724-7240 تماس بگیرید.
- www.SAVE.org
خدمات جوانان و خانواده YMCA در سن دیگو، درمان فردی، زوجی و خانوادگی را در مقیاس متغیری بر اساس درآمد سالانه خانوار ارائه می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر به www.ymcasd.org/mentalhealth مراجعه کنید.
