نوامبر، ماه پیشگیری از جوانان فراری و بی‌خانمان

آیا در خانه هستید و این مطلب را می‌خوانید؟ آیا با تلفن همراهتان روی مبل گرم و نرمتان لم داده‌اید و گربه (یا توله سگ) نازتان کنارتان لم داده است؟ آیا پشت میز آشپزخانه یا دفتر کار خانگی جدید و موقتتان نشسته‌اید و قهوه ولرم خود را جرعه جرعه می‌نوشید چون فراموش کرده‌اید وقتی داغ بوده آن را بنوشید؟ ما در حال تجربه جمعی هستیم که برای برخی با این واقعیت ساده که مکان‌های امنی برای خوابیدن، کار کردن، فرزندپروری، گریه کردن، نگرانی، زوم، پوشیدن شلوار راحتی، تماشای مداوم نتفلیکس، یادگیری تیک تاک (آیا این روشی است که کار می‌کند؟) و انجام سایر فعالیت‌های مرتبط با همه‌گیری با کمی احساس راحتی داریم، خوشایندتر شده است.

داشتن خانه چیزی است که بسیاری از آمریکایی‌ها در این برهه خاص از زمان به شدت از آن سپاسگزارند. من نمی‌توانم تصور کنم که در حال حاضر ثبات نداشته باشم. و منظورم از ثبات این است که اگر هر شب حداقل ۷ ساعت با دستگاه پخش صدا، پنکه روشن و تلویزیون بدون صدا نخوابم، روز بعد بی‌فایده خواهم بود. بی‌خانمانی چیزی بیش از نداشتن خانه است، به خصوص برای جوانان. بی‌خانمانی نداشتن یک روال عادی است. بی‌خانمانی یعنی اینکه نتوانیم در مواقع نیاز به کارهای روزمره خودمان بپردازیم (مهم نیست که شریک زندگی‌مان تأیید کند یا نه). بی‌خانمانی یعنی نداشتن مبل و گربه یا حتی قهوه‌ساز.  

بی‌خانمانی با قطع ارتباط با خانواده و دیگران مرتبط است؛ این به معنای نداشتن افرادی است که وقتی استرس داریم به ما کمک می‌کنند آرام شویم، کسانی که چون در یک جلسه آنلاین گیر افتاده‌ایم به دنبال فرزندانمان می‌آیند، کسانی که یک بسته دستمال توالت اضافی می‌خرند چون می‌دانند از قبل برنامه‌ریزی نکرده‌ایم، کسانی که برای تعمیر ماشینمان به ما پول قرض می‌دهند، کسانی که ما را به شغل رویایی‌مان هدایت می‌کنند چون دوستشان در بخش منابع انسانی آنجاست، کسانی که به ما در برنامه‌ریزی ترم بعدی دانشگاه کمک می‌کنند چون آنقدر خسته‌ایم که نمی‌توانیم انسان‌شناسی را به آمار ترجیح دهیم.  

در خدمات جوانان و خانواده YMCA، ما به جوانان در مورد اینکه چرا بی‌خانمان شده‌اند، در مورد آنچه برای احساس امنیت و آرامش نیاز دارند، در مورد اینکه چگونه می‌خواهند در بزرگسالی زندگی و پیشرفت کنند، و در مورد اینکه چه کاری می‌توانیم بهتر انجام دهیم تا آنها را به جایی که می‌خواهند برسانند، گوش داده‌ایم. ما همچنین به بررسی شواهد پیرامون این موضوع پرداخته و تحقیقات خودمان را در این زمینه ارائه داده‌ایم.

آنچه ما می دانیم در اینجا است: 

1. جوانان عمدتاً به دلیل اختلافات و اختلالات خانوادگی، در شرایط ناپایداری قرار می‌گیرند. بسیاری از جوانان در دوران کودکی تحت مراقبت‌های ویژه بوده‌اند یا هرگز برای دریافت حمایت بیشتر به سیستم رفاه کودکان ارجاع داده نشده‌اند. بسیاری از آنها سوءاستفاده و بی‌توجهی فجیعی را تحمل کرده‌اند و مجبور شده‌اند انتخاب کنند که در یک واحد خانوادگی ناامن یا به تنهایی و ناامن در خیابان زندگی کنند. بسیاری از جوانان فقدان قابل توجهی را تجربه کرده‌اند که به بی‌ثباتی مسکن منجر می‌شود. یک مطالعه نشان داد که 35٪ از جوانان بی‌خانمان، مرگ حداقل یکی از والدین یا مراقب اصلی خود را تجربه کرده‌اند. ما همچنین می‌دانیم که خدمات پیشگیری مبتنی بر خانواده که سفر جوانان به سمت بی‌ثباتی را متوقف می‌کند، امیدوارکننده است. 
2. عدم تناسب وجود دارد و رو به افزایش است. بیش از ۵۰٪ از جوانانی که بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند، LGBTQ هستند و به دلیل هویت خود، طرد و درگیری خانوادگی را تجربه کرده‌اند. مردان جوان سیاه‌پوست و آمریکایی آفریقایی‌تبار بی‌ثباتی مسکن را با نرخ بیشتری نسبت به همسالان سفیدپوست و لاتین خود تجربه می‌کنند. جوانان BIPOC در هر مطالعه‌ای که انجام شده است، در میان کسانی که بی‌ثباتی مسکن را تجربه می‌کنند، بیش از حد حضور دارند - این باید تغییر کند و باید چیزهای بیشتری آموخته و اجرا شود تا از این جوانان حمایت شود و از آسیب‌های بیشتر در بزرگسالی جلوگیری شود.  
3. جوانانی که بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند، افرادی مقاوم و انعطاف‌پذیر هستند. آن‌ها از شرایط غیرقابل تحمل جان سالم به در برده‌اند و این امر آن‌ها را به ابزارهایی برای پایداری در موقعیت‌های بسیار استرس‌زا مجهز کرده است. این تجربه همچنین باعث می‌شود که آن‌ها کمتر به دنبال کمک یا سیستم‌های اعتمادی باشند که بارها و بارها آن‌ها را ناامید کرده‌اند. راه‌حل‌های ما باید این بی‌اعتمادی را تصدیق کنند و محیط‌های تعاملی ایجاد کنند که در آن‌ها جوانان احساس امنیت، حمایت و مراقبت داشته باشند. مشاوره و درمان فردی نیز در شروع بهبودی یک جوان بسیار مهم است. این امر برای کاهش رفتارهای پرخطر، کاهش مصرف مواد و بهبود سلامت عاطفی و جسمی ضروری است.  
4. گزینه‌های متنوع مسکن برای جوانان مورد نیاز است؛ هیچ نسخه واحدی برای همه وجود ندارد. برخی از جوانان با کمک اجاره برای چند ماه موفق خواهند شد. برخی دیگر به محیطی امن و حمایتی با دسترسی به پشتیبانی سلامت روان در طول روز یا شب نیاز دارند. برخی از جوانان به مدت سه یا چهار سال به حمایت نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر ظرف شش ماه خداحافظی می‌کنند. همه این سناریوها قابل قبول هستند. اگر می‌خواهیم به جوانان کمک کنیم تا به جایی که شایسته آن هستند برسند، باید آنها را در جایی که هستند، ببینیم.  
5. مسکن به تنهایی مسیر زندگی آنها را تغییر نخواهد داد. جوانان برای ادامه توسعه مهارت‌های لازم برای عملکرد در محیط‌های پیچیده به حمایت‌های عاطفی و اجتماعی نیاز دارند. این مهارت‌ها، مهارت‌های خودتنظیمی (که به عنوان مهارت‌های عملکرد اجرایی نیز شناخته می‌شوند) هستند و به ویژه در دوران نوجوانی و جوانی، به مداخله بسیار واکنش نشان می‌دهند. استرس مزمن باعث می‌شود که این مهارت‌ها توسعه نیافته یا مهارت‌های پرخطر به جای آنها توسعه یابند. فقدان روابط گرم و پاسخگو نیز باعث می‌شود که این مهارت‌ها کندتر توسعه یابند. ما به انسان‌های دیگر نیاز داریم تا به مغزمان کمک کنند تا آرام بماند و افکار، احساسات و اعمال خود را کنترل کند. علاوه بر این، حمایت‌های مربوط به آموزش، ثبات و تحرک اقتصادی، برنامه‌ریزی شغلی، زندگی مستقل و سایر خدمات جهت‌یابی، هنگامی که با حمایت‌های ساختاری مسکن همراه می‌شوند، بسیار مؤثر هستند.  
6. جوانانی که بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند، به گروهی از حامیان در کنار خود نیاز دارند. آن‌ها به حمایت‌های ارگانیک به شکل روابط در تمام حوزه‌های زندگی نیاز دارند؛ همسالان، خانواده، مربیان، معلمان/استادان و دوستان، همگی برای کمک به ارائه راهنمایی‌های عاطفی، مالی، حرفه‌ای، معنوی و اجتماعی مورد نیاز برای رشد در بزرگسالی مهم هستند. علاوه بر این، این روابط مدت‌ها پس از پایان خدمات ما ادامه می‌یابد و اغلب می‌تواند در درازمدت جایگزین برنامه‌ها و خدمات گران‌قیمت شود.  

نوامبر، ماه ملی پیشگیری از جوانان فراری و بی‌خانمان است و خدمات جوانان و خانواده YMCA از این فرصت برای جلب حمایت از سیاست‌ها، سیستم‌ها، حمایت‌ها و تغییرات اجتماعی مورد نیاز برای پیشرفت به سمت راه‌حل‌های واقعی برای پایان دادن به تجربه‌های بی‌خانمانی در میان جوانان شهرستان ما استفاده خواهد کرد. 

لطفا در حمایت از جوانان مقاوم به ما بپیوندید تا بتوانند محیط‌های گرم و حمایتی مورد نیاز خود را برای رشد، شکوفایی و به اشتراک گذاشتن استعدادهایشان با جوامع پر جنب و جوش ما پیدا کنند. 

ساختن امید

در سال ۲۰۱۹، ما یک آپارتمان ۲۵ واحدی را در اسکاندیدو به دست آوردیم. ما با پشتکار تلاش می‌کنیم تا تک تک واحدها را بازسازی کنیم تا فضاهایی زیبا و آبرومند برای جوانان ایجاد کنیم تا آنها را خانه خود بنامند. آیا علاقه‌مند به تأثیرگذاری هستید؟ اطلاعات بیشتر کسب کنید.

ارزش سرمایه‌گذاری دارد

داستان سفر مردی را بخوانید که برای فرار از فقر بین نسلی که در آن متولد شده بود، تلاش کرد و اینکه چرا این جوانان ارزش سرمایه‌گذاری را دارند.