در تصویر از چپ به راست: بن سی.، کریستینا اچ.، نائومی اس.، آنت آر.، تارا اچ.، نیکول آر. و ملیسا وی.
ساکنان کالیفرنیا بیش از هر زمان دیگری با آتش‌سوزی‌های جنگلی مواجه هستند و در ترس مداوم از آتش‌سوزی بزرگ بعدی زندگی می‌کنند، بنابراین ما از نزدیک ارزش امدادگران را در جامعه خود می‌دانیم. اما در حالی که پرسنل خدمات اورژانس ما مشغول نجات جان انسان‌ها هستند، چه کسی از آنها مراقبت می‌کند؟ امید است که همکاری جدیدی بین خدمات جوانان و خانواده YMCA (YFS) و تیم سلامت روان در بلایا (DMH) صلیب سرخ سن دیگو، بخشی از این معادله باشد.
تیمی از مددکاران اجتماعی YMCA YFS و درمانگران ازدواج و خانواده با سطوح مختلف تخصص درمانی، در حال حاضر در حال گذراندن دوره‌های آموزشی برای کمک به صلیب سرخ در طول فجایع و تلاش‌های واکنش به تلفات جمعی هستند. پس از تکمیل این فرآیند در ماه اکتبر، این تیم قادر خواهد بود خدمات سلامت روان مختص واکنش به فجایع و همچنین فعالیت‌های مربوط به سلامت امدادگران و کار موردی را ارائه دهد. این همکاری، ماموریت ما را برای مراقبت از همه مردم از طریق توسعه روح، ذهن و بدن، درست در خطوط مقدم بحران - جایی که بیشترین نیاز به کمک وجود دارد - قرار می‌دهد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این همکاری، مصاحبه زیر را با تارا هاجنز، مدیر آموزش بالینی YMCA، بخوانید.
YMCA: چرا این کار را می‌کنی؟
تارا هاجنز: چون ما واقعاً دیوانه و معتاد به آدرنالین هستیم؟ نه، همه ما دلایل شخصی خودمان را داریم، اما این چیزی است که ما به دلیل افزایش تلفات جمعی و رویدادهای فاجعه‌بار در سراسر کشور به آن دست یافته‌ایم. ما می‌خواهیم برای کمک به هر طریقی که می‌توانیم آماده باشیم. این ایده به نوعی در سال ۲۰۱۰، زمانی که زلزله ۷ ریشتری هائیتی را لرزاند، متولد شد. من و یکی دیگر از درمانگران YFS می‌خواستیم کمک کنیم، اما در آن زمان کودکان نوپای کوچکی داشتیم و نه می‌توانستیم مستقر شویم و نه در مورد واکنش درمانی به فاجعه آگاهی داشتیم.
هشت سال بعد و چندین تیراندازی و بلایای طبیعی (از جمله آتش‌سوزی) رخ داد - ما بحث را ادامه دادیم و تصمیم گرفتیم این ایده را با کارکنان خود در میان بگذاریم. در YFS، ما به پزشکان متخصص سلامت روان و مددکاران اجتماعی آموزش دیده دسترسی داریم و اگر از الان آماده شویم، تأخیر کمتری در دریافت خدمات توسط افراد در زمانی که به شدت به آن نیاز دارند، وجود خواهد داشت.
YMCA: یک روز کاری معمولی برای کارگران DMH چگونه خواهد بود؟
TH: خب، اگر یک فاجعه محلی رخ دهد، ما به محل حادثه اعزام می‌شویم و در صورت نیاز کمک می‌کنیم - غذا می‌دهیم، به مردم کمک می‌کنیم عزیزانشان را پیدا کنند، ببینیم چه کسی ممکن است برای مقابله با بحران به حمایت بیشتری نیاز داشته باشد. حمایت در مواقع بحرانی همچنین می‌تواند برای امدادگرانی که ممکن است احساس سردرگمی کنند یا فراموش کرده باشند که آن روز غذا بخورند و بنوشند، و از این قبیل موارد، اعمال شود.
در روزهایی که بحران محلی وجود ندارد، تیم ممکن است با امدادگرانی که از ماموریت‌های طولانی برگشته‌اند تماس بگیرد تا وضعیت آنها را بررسی کند و ببیند که چگونه با بازگشت به خانه سازگار می‌شوند. ما همچنین ممکن است با خانواده‌هایی که تحت تأثیر بحران قرار گرفته‌اند تماس بگیریم تا ببینیم آیا از طریق خدماتی که ارائه می‌دهیم یا از طریق معرفی به شرکای اجتماعی خود، به حمایت بیشتری نیاز دارند یا خیر.
YMCA: سلامت روان در بلایا چه تفاوتی با مشاوره یا روان‌درمانی دارد؟
TH: همپوشانی وجود دارد، اما عمدتاً سلامت روان در بلایا یک پاسخ کوتاه مدت به یک وضعیت حاد با هدف کاهش پریشانی و بهبود عملکرد اساسی است. مکان عموماً خصوصی نیست و نیازها/ایمنی اولیه در اولویت قرار دارند - اطمینان حاصل می‌شود که افراد آسیب‌دیده مراقبت‌های پزشکی دریافت می‌کنند و غیره. برخی از اهداف کمک‌های اولیه روانشناختی، ایجاد ایمنی، آرامش، ارتباط و افزایش حس خودکارآمدی و امید در بین افراد و جامعه است. گذشته از کمک‌رسانی، بهترین بخش این است که کاغذبازی کمتری وجود دارد!
